Leasing, wynajem czy kredyt: jak firmy finansują sprzęt

Sprzedawca maszyny podaje zwykle trzy warianty finansowania i mówi o nich językiem rat. Różnica między nimi nie siedzi jednak w wysokości raty, tylko w tym, kto jest właścicielem, kto amortyzuje sprzęt i komu zostaje maszyna po zakończeniu umowy.

Leasing operacyjny: 40 procent okresu amortyzacji

Żeby raty leasingowe stanowiły koszt uzyskania przychodu, umowa musi spełnić dwa warunki. Pierwszy: zawarcie jej na czas oznaczony stanowiący co najmniej 40 procent normatywnego okresu amortyzacji, gdy przedmiotem są rzeczy ruchome podlegające odpisom. Drugi: suma ustalonych opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, ma odpowiadać co najmniej wartości początkowej przedmiotu.

Właścicielem przez cały czas trwania umowy pozostaje finansujący i to on dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Korzystający wrzuca w koszty całą ratę.

Ile to znaczy w miesiącach, na przykładzie wózka

Wózki jezdniowe amortyzują się stawką 14 procent rocznie, co daje normatywny okres około siedmiu lat. Czterdzieści procent z tego to niecałe trzy lata, więc krótsza umowa nie spełni warunku i raty przestaną być kosztem w takim zakresie, w jakim liczy na to firma.

Przy maszynach ogólnego zastosowania, które schodzą po 10 procent rocznie, normatywny okres wynosi dziesięć lat, a minimalna umowa cztery. Stawkę dla konkretnego sprzętu sprawdza się w wykazie, zanim ktokolwiek zacznie negocjować długość umowy. Które pozycje poza ratą składają się na koszt maszyny, rozpisujemy w tekście o tym, ile naprawdę kosztuje maszyna w firmie.

Leasing finansowy: amortyzuje korzystający

Przy leasingu finansowym rata w części stanowiącej spłatę wartości początkowej nie jest kosztem korzystającego ani przychodem finansującego. Kosztem zostaje część odsetkowa oraz odpisy amortyzacyjne, których dokonuje korzystający, bo tak stanowi umowa.

Warunki są trzy: umowa na czas oznaczony, suma opłat odpowiadająca co najmniej wartości początkowej i wyraźne postanowienie o tym, kto amortyzuje. Ta forma bywa wybierana wtedy, gdy firma chce mieć maszynę w swojej ewidencji środków trwałych od początku.

Wykup po zakończeniu umowy

Po upływie podstawowego okresu umowy finansujący może przenieść własność na korzystającego. Przychodem ze sprzedaży jest cena z umowy, natomiast jeżeli jest ona niższa od hipotetycznej wartości netto przedmiotu, przychód ustala się według wartości rynkowej.

Stąd bierze się różnica między niskim wykupem reklamowanym w ofercie a kwotą, którą trzeba rozliczyć podatkowo. Warto sprawdzić ten punkt przed podpisaniem, a nie w ostatnim miesiącu umowy.

Czym leasing jest w Kodeksie cywilnym

Kodeks cywilny opisuje leasing jako umowę, w której finansujący zobowiązuje się nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w umowie i oddać ją korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić wynagrodzenie w uzgodnionych ratach.

Zbywca jest więc wskazany w umowie i to ma praktyczny skutek: wybór dostawcy maszyny należy do korzystającego, choć płaci za nią kto inny. Wybór modelu i serwisu zostaje po stronie firmy, która będzie na tym sprzęcie pracować.

Kredyt i wynajem: dwie skrajności

Kredyt daje własność od pierwszego dnia. Maszyna wchodzi do ewidencji środków trwałych firmy, amortyzuje się według stawki z wykazu, a kosztem są odpisy i odsetki. Wszystkie obowiązki właściciela, od badań po konserwację, są od początku po stronie firmy.

Wynajem stoi na drugim końcu. Firma płaci za dostępność sprzętu i zwykle nie zajmuje się jego utrzymaniem, natomiast nie buduje majątku i przy pracy przez cały rok płaci więcej. Ta forma broni się przy sezonie, przy jednym zleceniu i wtedy, gdy dopiero sprawdza się, ile sprzętu firma naprawdę potrzebuje.

Kto jest eksploatującym wobec dozoru technicznego

Przy urządzeniach objętych dozorem forma finansowania nie zdejmuje obowiązków z firmy, która na sprzęcie pracuje. W razie zmiany eksploatującego nowy wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki poprzednika wynikające z decyzji zezwalającej na eksploatację, pod warunkiem że od ostatniego badania nie wprowadzono zmian dotyczących eksploatacji, a nowy eksploatujący złoży oświadczenie i poinformuje jednostkę dozoru.

W umowie leasingu albo wynajmu warto więc wprost zapisać, kto zgłasza urządzenie do badań, kto płaci za przeglądy konserwacyjne i kto odpowiada za dziennik konserwacji. Rytm tych obowiązków opisujemy w tekście o tym, co ile robi się przegląd maszyny.

Używany sprzęt: rękojmia bywa wyłączona jednym zdaniem

Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat od wydania rzeczy kupującemu. W umowie między przedsiębiorcami strony mogą jednak odpowiedzialność z tytułu rękojmi rozszerzyć, ograniczyć albo wyłączyć.

Zdanie o wyłączeniu rękojmi mieści się w jednej linijce umowy i bywa przeoczone. Wyłączenie nie działa tylko wtedy, gdy sprzedawca podstępnie zataił wadę, a to trzeba udowodnić. Przy używanej maszynie objętej dozorem sprawdź dodatkowo, czy urządzenie w ogóle podlega dozorowi i ma ważną decyzję.

Jak wybrać drogę finansowania

Zacznij od pytania, jak długo maszyna będzie pracować. Sprzęt na sezon albo na jedno zlecenie bierze się w wynajem. Sprzęt na kilka lat idzie w leasing, a wybór między operacyjnym a finansowym zależy od tego, czy firma chce mieć go w swojej ewidencji i kto ma amortyzować.

Kredyt wybiera się wtedy, gdy zależy na własności od początku i gdy firma ma zdolność, żeby udźwignąć wkład. Zanim policzysz raty, sprawdź stawkę amortyzacyjną w wykazie i przelicz z niej minimalny czas trwania umowy, bo to ona wyznacza ramy negocjacji.

Najczęstsze pytania